Achtergrond

In Celendín, een klein stadje in de noordelijke Andes van Peru werd in juli 2007 Yannick geboren, zoontje van de Peruaanse Vilzeth Vásquez Bazán en de Nederlandse Susan van der Wielen (en broertje van Emiel). Yannick heeft Downsyndroom maar dat werd pas ruim twee maanden na de geboorte bevestigd. Informatie was er nauwelijks en veel van de aangeboden informatie bleek niet juist te zijn. De ouders wilden echter wel meer duidelijkheid en wilden weten hoe ze hun zoontje zo goed mogelijk zouden kunnen steunen bij zijn ontwikkeling.

Om zeker te weten dat het inderdaad om Downsyndroom ging (de artsen twijfelden namelijk daaraan) moesten ze naar Lima (zo'n 20 uur reizen met de bus, zowel heen als terug) en behalve reistijd komt daar ook het financiële aspect bij (hotel, eten in restaurants, taxikosten, reiskosten van Celendín naar Lima, medische kosten). Dat is voor veel mensen in Celendín onmogelijk. Naast de informatie vanuit Lima werd veel kennis opgedaan via internet en contacten met Nederland. Ook dat is voor veel mensen in Celendín niet mogelijk. Zo bleek al snel dat er een duidelijk tekort aan hulp en kennis in Celendín is. Maar niet alleen dat, voornamelijk uit onwetendheid worden kinderen jongeren volwassen met Downsyndroom niet door de maatschappij geaccepteerd en vaak niet eens door hun eigen ouders.

Geconfronteerd met deze omgeving waarin Yannick zou moeten opgroeien en zich bewust van de "luxe" positie waarin ze zich bevonden ten opzichte van andere ouders, voelden Vilzeth en Susan zich verplicht om hun kennis met andere ouders te gaan delen. En te proberen de beeldvorming positiever te maken.