Visie

De achterliggende visie achter deze doelstellingen is dat er in Peru een groot aantal kinderen en jongeren met Downsyndroom is, terwijl er nauwelijks informatie of hulp geboden wordt. Hierdoor worden ze nauwelijks gestimuleerd om deel te nemen aan de maatschappij. De maatschappij verwacht ook niet of nauwelijks iets van kinderen/mensen met een handicap.

De ouders, met name op het platteland zoals Celendín, hebben geen reëel beeld van wat hun kinderen kunnen leren en bereiken en laten hen over het algemeen opgroeien zonder naar school (of een andere vorm van onderwijs) te gaan. De ouders zijn over het algemeen niet erg betrokken bij de opvoeding van hun kinderen, en in het geval van een gehandicapt kind is extra aandacht, begeleiding en therapie nodig, terwijl die vaak niet gegeven wordt. Dit komt grotendeels voort uit onwetendheid of door het niet accepteren van de handicap van het kind. De situatie kan nog extra verontrustend zijn in arme gezinnen, waar de dagelijkse bezigheden in eerste instantie alleen gericht zijn op overleven. In de grote steden is de realiteit iets anders, maar lopen ouders toch ook veelal tegen dezelfde problemen aan.

Door te informeren en kennis over te brengen, zowel aan ouders, als aan andere mensen in de omgeving van het kind (zoals therapeuten, onderwijzers etc.) willen we de mensen bewustmaken van de mogelijkheden van het kind en tegelijkertijd ondersteunen bij het bereiken van die mogelijkheden.
We willen bijdragen aan een omgeving waarin iemand met Downsyndroom (of een andere handicap) beter geaccepteerd en geïntegreerd wordt; zowel in het gezin, als ook in onderwijs en in de medische wereld. We willen bijdragen aan een omgeving waarin iemand met Downsyndroom (of een andere handicap) beter geaccepteerd en geïntegreerd wordt; zowel in het gezin, als ook in onderwijs en in de medische wereld.

Als de ouders, en de rest van de omgeving van begin af aan een goed beeld hebben over de ontwikkelingsmogelijkheden van het kind, is er grotere kans op acceptatie van het kind en begeleiding bij de ontwikkeling, waardoor het kind volledig(er) deel uit kan maken van de samenleving.